Zamieszczamy tutaj publikacje na tematy hematologiczne i onkologiczne
http://www.hexal.com.pl/ambisome.htm
Ambisome
AmBisome®
(Amphotericinum B w postaci liposomalnej)
proszek do sporządzania roztworu do wlewów dożylnych 50 mg
Antybioticum, antimycoticum
ATC: J02 AA
Opakowania.
1 fiolka AmBisome + filtr.
10 fiolek AmBisome + 10 filtrów.
Skład:
AmBisome jest sterylnym, liofilizowanym preparatem do stosowania we wlewach dożylnych. Jedna fiolka zawiera 50 mg amfoterycyny B umieszczonej w liposomach składających się z: 213 mg uwodornionej fosfatydylocholiny sojowej, 52 mg cholesterolu, 84 mg distearylofosfatydyloglicerolu, 0,64 mg alfa-tokoferolu wraz z 900 mg sacharozy i 27 mg bursztynianu dwusodowego.
Działanie:
Amfoterycyna B jest makrocyklicznym polienowym antybiotykiem przeciwgrzybiczym, wytwarzanym przez Streptomyces nodosus.
Liposomy są zamkniętymi pęcherzykami, utworzonymi z substancji dwubiegunowych, takich jak fosfolipidy. Fosfolipidy wystawione na działanie roztworów wodnych układają się w podwójną błonę. Lipofilność amfoterycyny B pozwala na jej wbudowanie w lipidową błonę liposomów.
Amfoterycyna B, w zależności od stężenia osiągniętego w płynach ustrojowych, jest antybiotykiem grzybobójczym lub grzybostatycznym. Działanie leku polega prawdopodobnie na wiązaniu błony komórkowej grzyba ze sterolami, w następstwie czego dochodzi do zmiany przepuszczalności tej błony dla substancji wewnątrzkomórkowych. Błona komórkowa ssaków zawiera również sterole, co sugerowało, że uszkodzenie komórek ludzkich i komórek grzybiczych, powodowane przez amfoterycynę B, może mieć ten sam mechanizm.
Wyniki badań farmakokinetycznych wykonanych u zwierząt wykazały, że wyższe stężenie leku w surowicy krwi i większe całkowite pole pod krzywą amfoterycyny B stwierdzono po podaniu AmBisome w porównaniu do amfoterycyny B konwencjonalnej. W badaniach biodystrybucji wykonanych u myszy i szczurów, stwierdzono wyższe stężenie amfoterycyny B w wątrobie i śledzionie po podaniu AmBisome. Stężenie amfoterycyny B w nerkach było natomiast 5-6 razy niższe po podawaniu AmBisome w porównaniu do konwencjonalnej amfoterycyny B przy powtarzanym podawaniu przez okres do 28 dni. W innych narządach, stężenie amfoterycyny B w tkankach po podaniu AmBisome lub leku konwencjonalnego były takie same.
W poniższej tabeli przedstawione są wyniki badań AmBisome u ludzi po podaniu dawek 2,0, 3,0 i 4,0 mg/kg/dzień. W grupie tych pacjentów zaobserwowano pewną zmiennośc wyników.
2,0 mg/kg 3,0 mg/kg 4,0 mg/kg
Półokres dystrybucji (godz.) 1,70
1,82
1,30
Półokres eliminacji (godz.) 8,33
6,76
8,57
AUC (mcg/godz/ml) 84,80
158,00
283,30
Klirens(l/godz) 1,30
1,27
0,97
Objętość dystrybucji 15,70
12,40
11,90
Wyniki te uzyskano zbierając oznaczenia w próbkach osocza dla każdej dawki leku a następnie z opracowanej krzywej wyliczając parametry farmakokinetyczne.
Dokładna dystrybucja w ludzkich tkankach i możliwe drogi przemian metabolicznych konwencjonalnej amfoterycyny B i preparatu AmBisome nie są jeszcze w pełni poznane.
Amfoterycyna B, przeciwgrzybiczy składnik preparatu AmBisome, wykazuje in vitro wysoką aktywność przeciwko wielu gatunkom grzybów. Większość szczepów Histoplasma capsulatum, Coccidioides immitis, Candida spp., Blastomyces dermatitidis, Rhodotorula, Cryptococcus neoformans, Sporothrix schenkii, Mucor mucedo i Aspergillus fumigatus jest hamowana in vitro przez amfoterycynę B w stężeniach od 0,03 do 1,0 mcg/ml.
Wskazania
Wskazaniem do stosowania preparatu AmBisome są ciężkie układowe i/lub głębokie zakażenia grzybicze u chorych, którym ze względu na toksyczność (szczególnie nefrotoksyczność) nie można podawać ogólnie konwencjonalnej amfoterycyny B w skutecznych dawkach. Do zakażeń grzybiczych skutecznie leczonych preparatem AmBisome zalicza się: rozsiane kandidiazy, aspergilozę, mukormykozę i kryptokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Lek ten nie powinien być stosowany do leczenia przypadków bezobjawowych zakażeń grzybiczych ze stwierdzonymi jedynie dodatnimi próbami skórnymi lub badaniami serologicznymi.
Przeciwwskazania:
Stosowanie preparatu AmBisome jest przeciwwskazane w przypadkach nadwrażliwości na któryś z jego składników. Wyjątkiem są wskazania życiowe.
Wykazano, że AmBisome jest zdecydowanie mniej toksyczny niż konwencjonalna amfoterycyna B, jednakże działania niepożądane mogą występować. Szczególną uwagę należy zwracać w przypadkach kiedy konieczne jest stosowanie przedłużonego leczenia.
Regularnie, co najmniej raz na tydzień, powinny być wykonywane badania laboratoryjne pozwalające na ocenę morfologii krwi oraz czynności nerek i wątroby. Stężenia potasu i magnezu powinny być regularnie kontrolowane.
Szczególnej uwagi wymagają chorzy otrzymujący jednoczesne leczenie preparatami nefrotoksycznymi. W takich przypadkach trzeba bardzo dokładnie kontrolować czynność nerek.
Działania niepożądane.
U chorych, u których stwierdzono znaczącą toksyczność w czasie stosowania konwencjonalnej amfoterycyny B, po zmianie leczenia na AmBisome objawy te nie występowały. Stan chorych z upośledzoną czynnością nerek otrzymujących konwencjonalną amfoterycynę B poprawił się lub stabilizował po zamianie leczenia na AmBisome, nawet kiedy zwiększano dawki leku. Opisywane było przejściowe pogorszenie czynności nerek (hipokaliemia, wzrost stężenia kreatyniny w surowicy krwi, podwyższenie stężenia kwasu moczowego, kwasica nerkowa) ale przerwanie leczenia AmBisome nie było konieczne. Nie opisywano znaczących zmian w czynności wątroby i wpływu na morfologię krwi. Należy jednak brać pod uwagę możliwość wystąpienia hemolizy, jak to jest związane ze stosowaniem konwencjonalnej amfoterycyny B. Rzadko opisywane były umiarkowane bóle głowy, nudności, wymioty oraz bóle pleców. Nie obserwowano zapalenia żył czy zakrzepowego zapalenia żył w miejscach wkłucia. Rzadko obserwowane były wysypki skórne i reakcje anafilaktyczne. Lekarz powinien obserwować chorego pod kątem wystąpienia każdego działania niepożądanego związanego ze stosowaniem amfoterycyny B.
Interakcje:
Pomimo, że do chwili obecnej nie obserwowano interakcji pomiędzy preparatem AmBisome a innymi lekami, w przypadkach konieczności jednoczesnego stosowania innych leków, chorzy powinni być starannie obserwowani. Opisywane jest występowanie interakcji pomiędzy konwencjonalną amfoterycyną B a następującymi lekami: cytostatyki, glikokortykosteroidy i ACTH, glikozydy naparstnicy oraz środki zwiotczające mięśnie. Brak jest dowodów na korzyści stosowania AmBisome łącznie z flucytozyną. Pomimo opisywanego działania synergistycznego przy jednoczesnym stosowaniu amfoterycyny B i flucytozyny, amfoterycyna B może zwiększać toksyczne działanie flucytozyny, poprzez zwiększanie wychwytu komórkowego i utrudnioną eliminację przez nerki.
Nie wolno używać roztworu chlorku sodu do rozpuszczania liofilizatu ani dodawać chlorku sodu do przygotowanego stężonego roztworu. Nie należy mieszać AmBisome z innymi lekami.
Użycie rozpuszczalników innych niż polecane lub obecność w nich środków konserwujących (np. alkoholu benzylowego), może spowodować wytrącanie AmBisome. Nie wolno używać roztworów, w których widoczny jest osad lub pływające drobiny.
Dawkowanie:
AmBisome należy podawać we wlewach dożylnych, w przeciągu 30-60 minut. Zalecane stężenie AmBisome w czasie wlewu dożylnego wynosi od 0,20 mg/ml do 2,00 mg/ml amfoterycyny B. Dawka amfoterycyny B w postaci AmBisome musi być dostosowana do potrzeb chorego. Leczenie jest zazwyczaj rozpoczynane od dawki dziennej 1,0 mg/kg ciężaru ciała i w razie potrzeby stopniowo zwiększane do 3,0 mg/kg. Posiadane dane nie są wystarczające do określenia zapotrzebowania na całkowitą dawkę i długość trwania leczenia niezbędną do uzyskania wyleczenia grzybicy. Dawką typową jest dawka skumulowana 1,0-3,0 g, podana w ciągu 3-4 tygodni. W czasie leczenia trwającego 3 miesiące, z dawką skumulowaną 16,8 g amfoterycyny B w postaci AmBisome, nie stwierdzono znamiennej toksyczności.
AmBisome może być przygotowany do wlewu dożylnego tylko przez odpowiednio przeszkolone osoby. Należy dokładnie przeczytać instrukcję postępowania przed rozpoczęciem rozpuszczania leku.
Na każdym etapie przygotowania roztworu AmBisome należy bezwzględnie przestrzegać zasad aseptyki, ponieważ ani AmBisome ani roztwory używane do rozcieńczeń nie zawierają środków konserwujących. Do rozpuszczania liofilizatu we fiolkach należy używać wyłącznie wody do iniekcji nie zawierającej konserwantów, natomiast do dalszego rozcieńczania w celu uzyskania roztworu o właściwym stężeniu może być używany tylko 5% roztwór glukozy.
Wskazane jest stosowanie filtrów membranowych znajdujących się w opakowaniu preparatu AmBisome. Średni przekrój porów nie może być mniejszy niż 5 µm.
W celu rozpuszczenia leku i przygotowania roztworu preparatu AmBisome o zawartości 50 mg amfoterycyny B w 1 fiolce należy:
1. Do każdej fiolki preparatu AmBisome, zawierającej 50 mg amfoterycyny B, dodać 12 ml sterylnej wody do iniekcji (w celu uzyskania roztworu o stężeniu 4 mg/ml).
2.Po dodaniu wody, natychmiast silnie wstrząsać fiolkę przez 30 sekund do całkowitego rozpuszczenia substancji. Ocenić wizualnie stopień rozpuszczenia. W razie potrzeby wstrząsnąć ponownie do całkowitego rozpuszczenia substancji.
3. Obliczyć potrzebną dawkę i objętość rozpuszczonego preparatu AmBisome (dla stężenia 4 mg/ml), do dalszego rozcieńczania.
4. Właściwe stężenie roztworu amfoterycyny B do podania we wlewie dożylnym uzyskuje się poprzez dalsze rozcieńczanie roztworu o stężeniu 4 mg/ml, 5% roztworem glukozy do otrzymania ostatecznego stężenia od 2,0 mg/ml do 0,2 mg/ml.
5. W celu ostatecznego rozcieńczenia należy nabrać obliczoną objętość rozpuszczonego preparatu AmBisome do sterylnej strzykawki. Zawartość wstrzyknąć do butelki z wyliczoną objętością 5% roztworu glukozy przez filtr membranowy dołączony do opakowania.
Ze względu na niezgodność fizyczną, preparatu AmBisome nie należy mieszać z roztworami soli i innymi lekami lub roztworami elektrolitowymi. Jeżeli używana jest jedna kroplówka dożylna, musi ona być przepłukana 5% roztworem glukozy przed rozpoczęciem podawania preparatu AmBisome. Jeżeli jest to niemożliwe, preparat AmBisome powinien być podawany przez oddzielne wkłucie dożylne.
Przechowywanie.
Nie otwarte fiolki zawierające liofilizowany preparat muszą być przechowywane w lodówce w temperaturze 2-8o C. Nie wolno leku zamrażać. Chronić przed działaniem światła. Przechowywanie rozpuszczonego, stężonego preparatu: Preparat rozpuszczony, stężony można przechowywać w lodówce w temperaturze 2-8o C do 24 godzin od chwili rozpuszczenia wodą do iniekcji. Nie wolno zamrażać i należy chronić przed światłem. Przechowywanie rozpuszczonego leku, rozcieńczonego 5% roztworem glukozy: Należy chronić przed działaniem światła, nie wolno zamrażać. Wlew dożylny AmBisome należy rozpocząć w ciągu 6 godzin od momentu dodania 5% roztworu glukozy. Nie wolno przechowywać częściowo wykorzystanych fiolek. Lek przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.
