Witamy serdecznie w serwisie

Witamy w serwisie
ALEXA

Leki
www.leukemia.prv.pl
0609 022 286
jjanos@poczta.onet.pl

Witamy w dziale artykuły.
Zamieszczamy tutaj publikacje na tematy hematologiczne i onkologiczne

Jest niewątpliwie bardzo wartościowym lekiem (ratującym w niektórych przypadkach życie pacjenta). W zależności od stanu szpiku (lekarze mówią "zmęczenia szpiku") jest w stanie bardzo szybko podnieść (pobudzić )system odpornościowy organizmu a co za tym idzie zwalczyć infekcję. Pobudza on produkcję granulocytów (to najbardziej dojrzała forma białych ciałek krwi). W momencie kiedy rozpoczyna podawać się lek z reguły pacjent go otrzymuje do momentu "nabicia" WBC do poziomu 10 tys. Zdarzają się częste przypadki "nabicia" WBC do poziomu nawet kikudziesięciu tysięcy po kilku podaniach.W przypadku niskiej ilości płytek krwi lek podaje sie w pompie. Z reguły efekt jest tylko chwilowy -kilkudniowy ale to bardzo często wystarcza dla zwalczenia infekcji. Jest lekiem stosowanym przy leczeniu białaczek i w zasadzie prawie zawsze podczas chemioterapii. Z reguły lek podaje się przy leczeniu białaczek po uzyskaniu remisji.

Neupogen

Roztwór do wstrzykiwań
filgrastim

Roztwór do wstrzykiwań 30 mln. j.m./ml (30 mln. j.m./1,0 ml, 48 mln. j.m./1,6 ml), 30 mln. j.m./0,5 ml, 48 mln. j.m./0,5 ml.

Krwiotwórczy czynnik wzrostu

Skład leku
Substancja czynna: filgrastim (G-CSF * ).
[ * G-CSF - nieglikozylowany rekombinowany metionylowany ludzki czynnik pobudzający wzrost kolonii granulocytów]
Filgrastim jest znacznie oczyszczonym, nieglikozylowanym białkiem składającym się ze 175 aminokwasów. Filgrastim wytwarzany jest przez laboratoryjny szczep bakterii Escherichia coli, który został zmieniony genetycznie poprzez wprowadzenie genu odpowiedzialnego za produkcję czynnika pobudzającego wzrost kolonii granulocytów.

Neupogen roztwór do wstrzykiwań 30 mln j.m./ml
1 ml roztworu zawiera:

Filgrastim: 30 mln j.m. (0,30 mg)

Substancje pomocnicze: sorbitol 50 mg, polisorbat 80 0,04 mg, kwas octowy lodowaty 0,6 mg, 1 N wodorotlenek sodu do pH 4 q.s., woda do wstrzyknięć do 1 ml.

1 Fiolka zawiera 30 mln j.m. międzynarodowych filgrastimu w 1 ml
1 Fiolka zawiera 48 mln j.m. międzynarodowych filgrastimu w 1,6 ml
1 Ampułkostrzykawka zawiera 30 mln j.m. międzynarodowych filgrastimu w 1 ml
1 Ampułkostrzykawka zawiera 48 mln j.m. międzynarodowych filgrastimu w 1,6 ml.

Neupogen roztwór do wstrzykiwań 30 mln j.m./0,5 ml
0,5 ml roztworu zawiera:

Filgrastim: 30 mln j.m. (0,30 mg)

Substancje pomocnicze: sorbitol 25 mg, polisorbat 80 0,02 mg, kwas octowy lodowaty 0,3 mg, 1 N wodorotlenek sodu do pH 4 q.s., woda do wstrzyknięć do 0,5 ml.

1 Ampułkostrzykawka zawiera 30 mln j.m. międzynarodowych filgrastimu w 0,5 ml

Neupogen roztwór do wstrzykiwań 48 mln j.m./0,5 ml
0,5 ml roztworu zawiera:

Filgrastim: 48 mln j.m. (0,48 mg)

Substancje pomocnicze: sorbitol 25 mg, polisorbat 80 0,02 mg, kwas octowy lodowaty 0,3 mg, 1 N wodorotlenek sodu do pH 4 q.s., woda do wstrzyknięć do 0,5 ml.

1 Ampułkostrzykawka zawiera 48 mln j.m. międzynarodowych filgrastimu w 0,5 ml.

Opis działania
Ludzki czynnik pobudzający wzrost kolonii granulocytów stanowi glikoproteinę regulującą wytwarzanie i uwalnianie ze szpiku kostnego dojrzałych granulocytów obojętnochłonnych. Neupogen zawierający rekombinowany G-CSF, wywołuje znaczny wzrost liczby granulocytów obojętnochłonnych w krwi obowodowej w ciągu 24 godzin po podaniu, oraz w mniejszym stopniu wzrost liczby monocytów.

W zakresie zalecanych dawek, zwiększenie liczby granulocytów obojętnochłonnych jest zależne od wielkości zastosowanej dawki. Na podstawie badania właściwości chemotaktycznych i czynności fagocytarnej granulocytów stwierdzono, że granulocyty obojętnochłonne wytwarzane w organizmie człowieka w odpowiedzi na zastosowanie leku Neupogen wykazują prawidłową lub zwiększoną aktywność. Po zakończeniu stosowania preparatu Neupogen liczba krążących granulocytów obojętnochłonnych ulega obniżeniu o 50% w ciągu jednego lub dwóch dni, a następnie powraca do wartości prawidłowych w ciągu jednego do siedmiu dni.

Leczenie preparatem Neupogen prowadzi do znamiennego zmniejszenia częstości występowania, stopnia ciężkości i czasu trwania neutropenii i neutropenii przebiegającej z gorączką, które są często obserwowane u chorych poddanych chemioterapii cytoredukcyjnej lub chemioterapii mieloablacyjnej z następowym przeszczepieniem szpiku kostnego.
Chorzy leczeni preparatem Neupogen, u których stosuje się chemioterapię cytoredukcyjną lub chemioterapię mieloablacyjną połączoną z następowym przeszczepieniem szpiku kostnego, są rzadziej hospitalizowani, okresy hospitalizacji są krótsze, stosuje się u nich mniejszą liczbę antybiotyków niż u chorych, którzy nie otrzymują leku Neupogen.

Podanie preparatu Neupogen po włączeniu chemioterapii pacjentom z ostrą białaczką szpikową znacząco zmniejsza czas trwania gorączki neutropenicznej i czas hospitalizacji. Nie zaobserwowano natomiast zmniejszenia częstości występowania gorączki i infekcji.

Zastosowanie preparatu Neupogen w monoterapii lub po chemioterapii, mobilizuje hematopoetyczne komórki progenitorowe do krwi obwodowej. Te autologiczne komórki progenitorowe krwi obwodowej (PBPC-peripheral blood progenitor cells) można kolekcjonować w celu ich póYniejszego przeszczepienia po chemioterapii cytoredukcyjnej w dużych dawkach albo zamiast przeszczepienia szpiku kostnego, lub dodatkowo po nim. Przetoczenie PBPC przyspiesza regenerację hematopoezy skracając tym samym okres zagrożenia powikłaniami krwotocznymi i zmniejszając potrzebę przetaczania płytek krwi.

Zastosowanie preparatu Neupogen u chorych na ciężką przewlekłą neutropenię (ciężką wrodzoną, cykliczną lub idiopatyczną neutropenię), zarówno u dzieci, jak i u dorosłych, prowadzi do trwałego wzrostu liczby granulocytów obojętnochłonnych w krwi obwodowej oraz do zmniejszenia częstości występowania zakażeń i innych powikłań.

Właściwości farmakokinetyczne
Przy dożylnym lub podskórnym podaniu filgrastimu istnieje dodatnia liniowa zależność pomiędzy dawką a stężeniem leku w surowicy. W następstwie podskórnego podawania leku w zalecanych dawkach, stężenia osoczowe utrzymywały się powyżej 10 ng/ml przez okres od 8 do 16 godzin. Objętość dystrybucji leku w krwi wynosi około 150 ml/kg.
Zarówno po dożylnym, jak i po podskórnym podaniu filgrastimu, na podstawie jego klirensu wykazano, ze farmakokinetykę można opisać zgodnie z modelem jednokompartmentowym. Średni osoczowy półokres eliminacji filgrastimu wynosi około 3,5 godzin, a klirens około
0,6 ml/min/kg.

W następstwie ciągłego wlewu filgrastimu przez okres do 28 dni u chorych po autologicznym przeszczepieniu szpiku kostnego nie zaobserwowano oznak akumulacji leku oraz stwierdzono porównywalne okresy półtrwania eliminacji.

Wskazania i zastosowanie
Neupogen jest wskazany u pacjentów poddawanych chemioterapii onkologicznej z powodu chorób nowotworowych (z wyjątkiem przewlekłej białaczki szpikowej i zespołu mielodysplastycznego), w celu skrócenia czasu trwania neutropenii i zmniejszenia częstości występowania neutropenii przebiegającej z gorączką, oraz u chorych poddawanych leczeniu mieloablacyjnemu, a następnie zabiegowi przeszczepiania szpiku kostnego, w celu skrócenia czasu trwania i zmniejszenia klinicznych następstw neutropenii.

Neupogen jest wskazany w celu mobilizacji autologicznych komórek progenitorowych do krwi obwodowej, w monoterapii lub w skojarzeniu z chemioterapią mielosupresyjną. Przetoczenie takich komórek po leczeniu mielosupresyjnym lub mieloablacyjnym powoduje przyspieszenie regeneracji hematopoezy.

Bezpieczeństwo i skuteczność leczenia preparatem Neupogen są podobne u dorosłych i u dzieci poddanych terapii lekami cytoredukcyjnymi.
U chorych na ciężką wrodzoną, cykliczną lub idiopatyczną neutropenię przebiegającą z bezwzględną liczbą granulocytów obojętnochłonnych (ANC, absolute neutrophil count) =< 0.5 x 109/l, u których w wywiadzie stwierdza się ciężkie lub nawracające zakażenia, zarówno u dzieci jak i u dorosłych, w celu zwiększenia liczby granulocytów obojętnochłonnych w krwi obwodowej oraz w celu zmniejszenia częstości występowania
i skrócenia czasu trwania zakażeń wskazane jest przedłużone stosowanie leku Neupogen.

Przeciwwskazania
Przeciwwskazaniem do stosowania preparatu Neupogen jest stwierdzona nadwrażliwość na lek lub którykolwiek ze składników leku.
Leku nie należy stosować u chorych na ciężką wrodzoną neutropenię (z zespołem Kostmana) w razie obecności zmian cytogenetycznych (patrz: "Ostrzeżenia specjalne").

Ostrzeżenia specjalne
a) Wzrost komórek nowotworowych
Czynnik pobudzający wzrost kolonii granulocytów może stymulować w warunkach in vitro wzrost komórek szpikowych i niektórych komórek pozaszpikowych.
Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania preparatu Neupogen u chorych z zespołem mielodysplastycznym lub przewlekłą białaczką szpikową nie zostały dotychczas ocenione. Dlatego też, nie zaleca się stosowania preparatu Neupogen w tych wskazaniach.
Szczególną uwagę należy zwrócić na rozróżnienie transformacji blastycznej w przewlekłej białaczce szpikowej od ostrej białaczki szpikowej.

b) Chorzy otrzymujący leczenie cytotoksyczne
Leukocytoza: U mniej niż 5% chorych otrzymujących Neupogen w dawkach większych niż 0,3 mln j.m. (3?g)/kg na dobę, obserwowano hiperleukocytozę (100 x 109/l lub wyższą).
Brak jest doniesień o powikłaniach bezpośrednio związanych z takimi wartościami leukocytozy. Jednakże ze względu na możliwe zagrożenia związane z dużą leukocytozą, podczas leczenia preparatem Neupogen należy regularnie kontrolować liczbę białych krwinek. Gdy leukocytoza przekracza 50 x 109/l należy natychmiast przerwać stosowanie leku Neupogen. Jednak w przypadku stosowania preparatu Neupogen w celu mobilizacji PBPC, podawanie leku należy przerwać wówczas, gdy leukocytoza przekracza 100 x 109/l.
Zagrożenie związane z chemioterapią cytoredukcyjną w dużych dawkach: W przypadku stosowania chemioterapii cytoredukcyjnej w dużych dawkach należy zachować szczególną ostrożność, gdyż efekt terapeutyczny takiego leczenia jest niepewny, natomiast intensywne leczenie cytostatykami w dużych dawkach może prowadzić do nasilenia ich toksycznego wpływu na serce, płuca, układ nerwowy i skórę (patrz: szczegółowe informacje dotyczące poszczególnych leków cytostatycznych).
Stosowanie preparatu Neupogen w monoterapii nie zabezpiecza chorego przed wystąpieniem małopłytkowości i niedokrwistości związanych z leczeniem mielosupresyjnym. Umożliwienie podawania większych dawek leków cytostatycznych (np. pełnych dawek zgodnych z leczeniem według stosowanego schematu) sprawia, że chory może być w większym stopniu narażony na wystąpienie małopłytkowości i niedokrwistości. W związku z tym wskazane jest regularne monitorowanie liczby płytek i wartości hematokrytu. Szczególną ostrożność należy zachować w razie stosowania w monoterapii lub w podawaniu skojarzonym cytostatyków o znanym działaniu wywołującym ciężką małopłytkowość.
Wykazano, że zastosowanie PBPC mobilizowanych przy użyciu preparatu Neupogen prowadzi do skrócenia i zmniejszenia małopłytkowości spowodowanej zastosowaniem chemioterapii mielosupresyjnej lub mieloablacyjnej.

c) Chorzy na ciężką przewlekłą neutropenię
Przejście do białaczki lub stanu przedbiałaczkowego: Szczególną uwagę należy zwrócić na różnicowanie ciężkiej przewlekłej neutropenii z innymi chorobami hematologicznymi, takimi jak niedokrwistość aplastyczna, zespoły mielodysplastyczne i białaczki szpikowe. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać pełne badanie morfologii krwi obwodowej łącznie z oceną rozmazu i liczby płytek, badanie mielogramu i badanie kariotypu.
U niektórych chorych (około 3%) na ciężką wrodzoną neutropenię (z zespołem Kostmana) leczonych lekiem Neupogen, zaobserwowano występowanie zespołów mielodysplastycznych (MDS) lub białaczek. Dotyczyło to tylko pacjentów z wrodzoną neutropenią leczonych preparatem Neupogen. MDS i białaczka stanowią naturalne powikłanie ciężkiej wrodzonej neutropenii i ich związek ze stosowaniem preparatu Neupogen nie został potwierdzony. 12% pacjentów z normalnym obrazem cytogenetycznym wykazywało następnie zmiany cytogenetyczne obejmujące min monosomię 7. W przypadku wystąpienia zmian cytogenetycznych u chorego z zespołem Kostmana należy dokładnie rozważyć korzyści i zagrożenia związane z kontynuacją stosowania leku Neupogen; w przypadku pojawienia się MDS lub białaczki, leczenie preparatem Neupogen należy przerwać. Nie wiadomo obecnie, czy przedłużone stosowanie leku Neupogen u chorych na ciężką wrodzoną neutropenię (z zespołem Kostmana) może predysponować do wystąpienia transformacji białaczkowej.
U chorych z zespołem Kostmana zaleca się wykonywanie badania morfologicznego i cytogenetycznego szpiku w regularnych odstępach czasu (mniej więcej co 12 miesięcy).
Liczba krwinek: W trakcie stosowania preparatu Neupogen, zwłaszcza w ciągu pierwszych kilku tygodni, należy często kontrolować liczbę płytek. U chorych, u których dochodzi do rozwoju trombocytopenii, tj. gdy liczba płytek utrzymuje się poniżej 100 x 109/l, należy rozważyć okresowe odstawienie lub zmniejszenie dawki leku. Zdarzają się również wahania liczby innych krwinek, łącznie z niedokrwistością i czasowym wzrostem liczby komórek progenitorowych linii szpikowej, które należy dokładnie monitorować.

Inne: Należy wykluczyć przyczyny przejściowej neutropenii, takie jak zakażenie wirusowe. Bezpośrednim następstwem stosowania leku Neupogen może być powiększenie śledziony.
U 31% badanych chorych z ciężką przewlekłą neutropenią stwierdzono palpacyjnie powiększenie śledziony. Powiększenie śledziony, potwierdzone radiograficznie, występowało we wczesnym etapie leczenia preparatem Neupogen i następnie osiągało plateau. W celu zwolnienia lub zatrzymania wzrostu wielkości śledziony redukowano dawkę leku, natomiast stan 3% chorych wymagał dokonania splenektomii.
Z tego powodu w trakcie leczenia preparatem Neupogen należy regularnie kontrolować wielkość śledziony. Badanie palpacyjne jamy brzusznej jest wystarczające do wykrycia nieprawidłowego powiększania śledziony.
U niewielkiej liczby chorych obserwowano krwiomocz lub białkomocz. W celu monitorowania tego powikłania należy regularnie wykonywać badanie ogólne moczu.
Nie zostało ustalone bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku Neupogen u noworodków i u chorych na autoimmunologiczną neutropenię.

d) Chorzy poddawani mobilizacji komórek progenitorowych do krwi obwodowej
Mobilizacja:
Brak jest prospektywnych randomizowanych badań porównujących dwa zalecane sposoby mobilizacji (filgrastim stosowany w monoterapii lub w połączeniu z chemioterapią wywołującą supresję szpiku). Stopień zróżnicowania pomiędzy poszczególnymi chorymi i pomiędzy laboratoryjnymi metodami oznaczania komórek CD34 (+) powoduje, że bezpośrednie porównanie wyników uzyskanych w różnych badaniach jest trudne. Stąd też trudno byłoby rekomendować jakąś metodę jako optymalną. Przy wyborze metody mobilizacji należy indywidualnie u chorych rozważyć ogólne cele leczenia.

Stosowanie leków cytostatycznych w wywiadzie:
U chorych, którzy w przeszłości byli poddani bardzo intensywnemu leczeniu mielosupresyjnemu, mobilizacja PBPC może się okazać niewystarczająca do uzyskania minimalnej wymaganej liczby komórek (? 2,0 x 106 komórek CD34(+)/kg mc.) i tym samym, do przyspieszenia regeneracji płytek po ich przetoczeniu.
Niektóre leki cytoredukcyjne wykazują szczególny wpływ toksyczny na pulę krwiotwórczych komórek progenitorowych, ich zastosowanie może utrudniać przeprowadzenie mobilizacji komórek progenitorowych. Leki takie, jak melfalan, karmustyna (BCNU) i karboplatyna podawane przez długi okres czasu przed podjęciem prób mobilizacji komórek progenitorowych mogą zmniejszać odzysk tych komórek. Jednakże wykazano, że zastosowanie melfalanu, karboplatyny lub BCNU jednocześnie z preparatem Neupogen umożliwia skuteczną mobilizację komórek progenitorowych do krwi obwodowej. Dlatego zaleca się zaplanowanie przeprowadzenia procedury mobilizacji komórek progenitorowych na wczesnym etapie leczenia. Należy zwrócić szczególną uwagę na liczbę komórek progenitorowych uzyskiwanych u tych chorych przed zastosowaniem chemioterapii cytoredukcyjnej w dużych dawkach. W przypadku kiedy ilości zmierzone według powyższych kryteriów okażą się niewystarczające, należy rozważyć zastosowanie innych sposobów leczenia, nie wymagających wsparcia w postaci przeszczepu komórek progenitorowych.

Badanie odzysku komórek progenitorowych:
Przy badaniu liczby skolekcjonowanych komórek progenitorowych, u chorych leczonych preparatem Neupogen należy zwrócić szczególną uwagę na sposób ich liczenia. Wyniki analizy liczby komórek CD34(+) badanej metodą fluorymetri przepływowej różnią się w zależności od zastosowanej szczegółowej metody liczenia i zalecenia co do liczby komórek oparte na badaniach wykonanych w różnych laboratoriach powinny być uważnie interpretowane.
Analiza statystyczna zależności pomiędzy liczbą przeszczepionych komórek CD34(+) i szybkością regeneracji płytek po zastosowaniu chemioterapii cytoredukcyjnej w dużych dawkach wskazuje na obecność złożonej lecz wyraźnej zależności.
Brak jest obecnie dobrze określonej minimalnej wymaganej liczby komórek CD34(+). Zalecana minimalna wymagana liczba ? 2.0 x 106 komórek CD34(+)/kg mc. jest oparta na opublikowanych wynikach badań, w których uzyskano zadowalającą rekonstytucję hematologiczną. Większe liczby przeszczepionych komórek korelują z szybszą regeneracją, mniejsze z wolniejszą regeneracją.

e) Inne specjalne ostrzeżenia
U chorych z osteoporozą leczonych preparatem Neupogen przez ponad 6 miesięcy może być wskazane monitorowanie gęstości utkania kostnego.
Nie zostały przeprowadzone badania zastosowania leku Neupogen u chorych na ciężką niewydolność nerek lub wątroby, stąd nie można zalecać stosowania preparatu Neupogen w tej grupie chorych.
Wpływ stosowania preparatu Neupogen u chorych ze znacznie obniżoną liczbą komórek progenitorowych linii szpikowej nie został ustalony. Neupogen działa przede wszystkim na komórki prekursorowe granulocytów obojętnochłonnych. Dlatego u chorych ze zmniejszoną liczbą komórek prekursorowych (np. w następstwie intensywnej chemioterapii lub radioterapii) odpowiedź ze strony granulocytów obojętnochłonnych może być zmniejszona. Nie oceniony został dotychczas wpływ preparatu Neupogen na chorobę "przeszczep przeciw gospodarzowi".

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych
Nie zaobserwowano żadnego wpływu.

Ciąża, matki karmiące piersią
Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania preparatu Neupogen u kobiet w ciąży.
Badania przeprowadzone na szczurach i na królikach nie dostarczyły dowodów teratogennego działania leku Neupogen. Zaobserwowano niewielki wzrost częstości poronień u królików, przy czym nie obserwowano zniekształceń płodu. U kobiet w ciąży należy rozważyć możliwe zagrożenie dla płodu i spodziewane korzyści terapeutyczne zastosowania leku.
Nie stwierdzono, czy Neupogen jest wydzielany z mlekiem kobiet karmiących. Nie zaleca się stosowania leku u kobiet karmiących piersią.

Oddziaływania z innymi lekami (interakcje)
Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania preparatu Neupogen w dniu podania chemioterapii cytoredukcyjnej wywołującej supresję szpiku nie zostały ostatecznie ustalone. Biorąc pod uwagę wrażliwość szybko dzielących się komórek szpiku na leki wywołujące supresję szpiku stosowane w ramach chemioterapii cytoredukcyjnej, nie zaleca się stosowania leku Neupogen w okresie od 24 godzin przed rozpoczęciem podawania do 24 godzin po zakończeniu podawania leków cytostatycznych. Wstępne wyniki badań na małej grupie pacjentów, otrzymujących równocześnie Neupogen i 5-Fluorouracil wykazały, że przy równoczesnym podawaniu obu leków może dojść do pogłębienia neutropenii. W próbach klinicznych nie badano dotychczas możliwych interakcji z innymi krwiotwórczymi czynnikami wzrostu i cytokinami (patrz także: "Niezgodności").

Dawkowanie i sposób stosowania
Przy stosowaniu chemioterapii cytotoredukcyjnej
Zalecana dawka preparatu Neupogen wynosi 0,5 mln j.m. (5µg)/kg mc. podawanych raz na dobę.
U chorych poddawanych leczeniu mieloablacyjnemu a następnie zabiegowi przeszczepienia szpiku kostnego, zalecana dawka początkowa leku Neupogen wynosi 1 mln j.m. (10µg)/kg mc. na dobę podawanych w 24-godzinnym wlewie podskórnym albo w
30-minutowym lub 24-godzinnym wlewie dożylnym. Neupogen należy rozcieńczyć w 20 ml
5 % roztworu glukozy (patrz: "Instrukcja rozcieńczania").
Pierwsza dawka preparatu Neupogen nie powinna być podawana przed upływem 24 godzin od ostatniej dawki cytostatyku lub od przetoczenia szpiku kostnego.
Po wystąpieniu "neutrophil nadir" stosowaną codziennie dobową dawkę leku Neupogen należy dostosować do liczby granulocytów obojętnochłonnych zgodnie z poniższym schematem:
Liczba granulocytów obojętnochłonnych Dostosowanie dawki leku
> 1,0 x 109 /l przez 3 kolejne dni Obniżyć dawkę do 0,5 mln j.m./kg mc. na dobę
Następnie jeżeli ANC > 1,0 x 109/l przez kolejne 3 dni Odstawić Neupogen

Jeżeli podczas leczenia ANC ulegnie obniżeniu do < 1,0 x 109/l, wówczas należy ponownie zwiększyć dawkę Neupogenu zgodnie z przedstawionym schematem.

ANC - bezwzględna liczba granulocytów obojętnochłonnych

Mobilizacja komórek progenitorowych do krwi obwodowej
Mobilizacja PBPC może dotyczyć chorych poddanych leczeniu mielosupresyjnemu lub mieloablacyjnemu a następnie autologicznemu przeszczepieniu PBPC bez lub z przeszczepieniem szpiku kostnego.
Zalecana dawka preparatu Neupogen stosowanego w monoterapii celem mobilizacji PBPC wynosi 1.0 mln j.m. (10?g)/kg mc. na dobę podawanych w 24-godzinnym wlewie podskórnym lub w pojedynczych wstrzyknięciach podskórnych przez 6 kolejnych dni.
Przed podaniem Neupogen należy rozcieńczyć w 20 ml 5 % roztworu glukozy (patrz: "Instrukcja rozcieńczania"). Czas przeprowadzenia leukaferez: zaleca się przeprowadzenie trzech kolejnych kolekcji w dniach 5,6 i 7.
Zalecana dawka leku: Neupogen stosowanego celem mobilizacji PBPC po chemioterapii mielosupresyjnej wynosi 0,5 mln j.m. (5?g)/kg mc. na dobę podawanych w codziennych wstrzyknięciach podskórnych od pierwszego dnia po zakończeniu chemioterapii do momentu powrotu liczby granulocytów obojętnochłonnych do wartości prawidłowych, po przeminięciu najniższych spodziewanych wartości. Leukocytaferezy powinno się przeprowadzać w okresie wzrostu ANC od < 0,5 x 10 9/l do > 5,0 x 10 9/l.
U chorych, którzy nie byli w przeszłości poddani intensywnej chemioterapii, często wystarcza jedna leukafereza. W pozostałych przypadkach zaleca się przeprowadzenie dodatkowych leukocytaferez.
Ciężka przewlekła neutropenia
Neutropenia wrodzona: zalecana dawka początkowa wynosi 1,2 mln j.m. (12?g)/kg mc. na dobę podawanych podskórnie w dawce pojedynczej lub w dawkach podzielonych. Neutropenia idiopatyczna lub cykliczna: zalecana dawka początkowa wynosi 0,5 mln j.m. (5?g)/kg mc. na dobę podawanych podskórnie w dawce pojedynczej lub w dawkach podzielonych.
Wskazania do specjalnego dawkowania
Chociaż w klinicznych badaniach z zastosowaniem preparatu Neupogen brała udział niewielka liczba chorych w starszym wieku, nie można w tej grupie chorych zalecać specjalnego dawkowania, gdyż nie zostały przeprowadzone oddzielne badania dla tej grupy.
Zaleca się takie samo dawkowanie u dzieci i u dorosłych otrzymujących chemioterapię.

Inne zalecenia
Leczenie preparatem Neupogen powinno być prowadzone tylko w specjalistycznym ośrodku onkologicznym bądY hematologicznym, który ma doświadczenie w leczeniu G-CSF oraz ma odpowiednie zaplecze diagnostyczne. Mobilizację i aferezę należy przeprowadzić w ośrodku onkologicznym bądź hematologicznym, gdzie istnieje możliwość właściwego monitorowania macierzystych komórek krwi.
Stosowanie u dzieci z ciężką przewlekłą neutropenią i chorobą nowotworową; Przeprowadzono badanie kliniczne na grupie chorych z ciężką, przewlekłą neutropenią.
W badaniu tym 65% pacjentów miało poniżej 18 roku życia i większość z nich chorowała na wrodzoną postać neutropenii. Leczenie preparatem Neupogen okazało się skuteczne w tej grupie. Profil działań niepożądanych u dzieci był taki sam jak i u dorosłych z ciężką przewlekłą neutropenią. Dane kliniczne potwierdzają, że bezpieczeństwo i skuteczność preparatu Neupogen w leczeniu dorosłych i dzieci są porównywalne.

Podawanie
Neupogen można podawać w codziennych wstrzyknięciach podskórnych lub w codziennych krótkich wlewach dożylnych, trwających 30 minut, po rozcieńczeniu w 5% roztworze glukozy (patrz: "Instrukcja rozcieńczania"). W większości przypadków zalecane jest podawanie podskórne. Po jednorazowym podaniu dożylnie preparatu mogło czas jego działania może być krótszy. Nie jest wiadome czy efekt ten występuje po po podaniu wielokrotnych dawek. Droga podania leku powinna zależeć od stanu klinicznego pacjenta.

Pierwszej dawki preparatu Neupogen nie należy stosować przed upływem 24 godzin od podania ostatniej dawki chemioterapii cytoredukcyjnej w dużych dawkach.

Codzienne podawanie leku Neupogen należy kontynuować aż do momentu stwierdzenia prawidłowych wartości granulocytów obojętnochłonnych, po wystąpieniu "neutrophil nadir". Wymagany czas leczenia w przpadku guzów litych może wynosić do 14 dni. Po leczeniu indukcyjnym i konsolidującym remisje w ostrej białaczce szpikowej czas leczenia może być dłuższy (do 38 dni) zależnie od zastosowanego typu, dawkowania i schematu chemioterapii cytoredukcyjnej w dużych dawkach.
U chorych otrzymujących chemioterapię cytoredukcyjną w dużych dawkach, w jeden lub dwa dni po rozpoczęciu leczenia preparatem Neupogen, typowo obserwuje się przejściowy wzrost liczby granulocytów obojętnochłonnych. Tym niemniej, w celu uzyskania trwałego efektu leczniczego podawanie preparatu Neupogen powinno być kontynuowane do chwili gdy liczba granulocytów obojętnochłonnych zaczyna wzrastać po wystąpieniu najniższego poziomu (nadiru). Nie zaleca się przedwczesnego przerywania leczenia preparatem Neupogen przed wystąpieniem "neutrophil nadir".

U chorych poddanych chemioterapii cytoredukcyjnej, a następnie przeszczepieniu szpiku kostnego: Neupogen można podawać we wstrzyknięciach podskórnych lub we wlewach dożylnych, po rozcieńczeniu w 20 ml 5% roztworu glukozy (patrz: "Instrukcja rozcieńczania"). Nie należy podawać pierwszej dawki preparatu Neupogen przed upływem 24 godzin od zastosowania chemioterapii cytoredukcyjnej w dużych dawkach lub od momentu przetoczenia szpiku. U chorych tych nie stosuje się preparatu Neupogen przez okres dłuższy niż 28 dni.

U chorych na ciężką przewlekłą neutropenię Neupogen należy podawać codziennie we wstrzyknięciach podskórnych, aż do osiągnięcia i utrzymywania się liczby granulocytów obojętnochłonnych powyżej 1,5 x 109/l. Po uzyskaniu takich wartości należy ustalić minimalną dawkę skutecznie utrzymującą uzyskaną liczbę granulocytów obojętnochłonnych. W celu utrzymania odpowiedniej liczby granulocytów obojętnochłonnych konieczne jest przedłużone codzienne stosowanie leku Neupogen. Po upływie jednego do dwóch tygodni leczenia, w zależności od reakcji może wystąpić konieczność podwojenia dawki początkowej lub jej zredukowania o połowę. Następnie w celu utrzymania średniej liczby granulocytów obojętnochłonnych pomiędzy 1,5 x 109/l i 10 x 109/l, dawkę można dostosowywać indywidualnie u poszczególnych chorych co 1-2 tygodnie. U chorych z ciężkimi zakażeniami można rozważyć szybsze zwiększenie dawek. W badaniach klinicznych u 97% chorych u których uzyskano poprawę, maksymalna odpowiedY wystąpiła po zastosowaniu leku w dawce < 24 µg/kg mc. na dobę. Nie potwierdzone zostało dotychczas odległe bezpieczeństwo stosowania preparatu Neupogen w dawkach większych niż 24 µg/kg mc. na dobę, u chorych na ciężką przewlekłą neutropenię.

Instrukcja rozcieńczania
Neupogen można rozcieńczyć 5% roztworem glukozy. Rozcieńczony Neupogen może ulegać adsorbcji na szkle i na materiałach wykonanych z tworzyw sztucznych. Tym niemniej rozcieńczony w sposób prawidłowy Neupogen nie wchodzi w reakcję ze szkłem i z wieloma tworzywami sztucznymi łącznie z polichlorkiem winylu (PCV), poliolefiną (ko-polimerem polipropylenu i polietylenu) ani z polipropylenem. Przy rozcieńczeniu Neupogenu do stężeń poniżej 1,5 mln j.m. (15µg)/ml, do roztworu należy dodać ludzkiej albuminy surowiczej tak, aby uzyskać stężenie końcowe 2 mg/ml.
Przykład: przy końcowej objętości 20 ml roztworu do wstrzyknięcia, całkowite dawki preparatu Neupogen poniżej 30 mln j.m. (300µg) należy podawać z dodatkiem 0,2 ml 20% roztworu ludzkiej albuminy.
Nie należy rozcieńczać leku do stężenia końcowego mniejszego niż 0,2 mln j.m. (2µg) na ml.

Przedawkowanie
Nie ustalono skutków przedawkowania preparatu Neupogen. Przerwanie leczenia preparatem Neupogen powoduje zmniejszenie liczby krążących granulocytów obojętnochłonnych o 50% w ciągu jednego do dwóch dni, a następnie powrót do wartości prawidłowych w ciągu jednego do siedmiu dni.

Działania niepożądane
U chorych otrzymujących chemioterapię cytoredukcyjną w dużych dawkach
Stosowanie leku Neupogen w zalecanych dawkach często jest związane z występowaniem bólów kostno-mięśniowych. Są to zazwyczaj bóle łagodne lub umiarkowanie nasilone (10%), czasami bywają ciężkie (3%). Bóle te ustępują po zastosowaniu standardowego leczenia przeciwbólowego. W rzadszych przypadkach działania niepożądane dotyczą układu moczowego (najczęściej jest to łagodne lub umiarkowane zwiększenie diurezy). Obserwowany sporadycznie przejściowy spadek ciśnienia tętniczego krwi nie wymaga leczenia. Często obserwuje się odwracalne, zależne od dawki, najczęściej niewielkie lub umiarkowane zwiększenie: aktywności dehydrogenazy mleczanowej, fosfatazy alkalicznej i gamma-glutamylotranspeptydazy oraz stężenia kwasu moczowego w surowicy.
U mniejszej niż 5% liczby chorych otrzymujących Neupogen w dawkach powyżej 0,3 mln j.m. (3µg)/kg na dobę obserwowano hiperleukocytozę 100 x 109/l lub wyższą. Brak jest doniesień na temat powikłań bezpośrednio związanych z podobnymi wartościami leukocytozy.

Badania randomizowane z grupą kontrolną otrzymującą placebo wykazały, że stosowanie preparatu Neupogen nie nasilało częstości występowania objawów niepożądanych związanych z podawaniem chemioterapii cytoredukcyjnej w dużych dawkach. Obserwowano następujące działania niepożądane, występujące z tą samą częstością w obu badanych grupach chorych (otrzymujących Neupogen i chemioterapię lub placebo i chemioterapię): nudności i wymioty, wyłysienie, biegunkę, zmęczenie, brak łaknienia, zapalenie błony śluzowej, ból głowy, kaszel wysypkę skórną, ból w klatce piersiowej, uogólnione osłabienie, ból gardła, zaparcie i niespecyficzne dolegliwości bólowe.

U chorych poddanych chemioterapii cytoredukcyjnej w dużych dawkach a następnie autologicznemu przeszczepieniu szpiku kostnego sporadycznie obserwowano zaburzenia naczyniowe (np. chorobę zarostową żył i zaburzenia gospodarki wodnej). Związek tych powikłań ze stosowaniem preparatu Neupogen nie został ustalony.

W rzadkich przypadkach obserowano objawy reakcji typu nadwrażliwości, około połowa z nich występowała po początkowej dawce leku Neupogen. Objawy te występowały częściej w następstwie dożylnego podania leku. W niektórych przypadkach ponowne zastosowanie leku prowadziło do nawrotu objawów.

U chorych na ciężką przewlekłą neutropenię obserwowano zmniejszenie częstości i nasilenia działań niepożądanych preparatu wraz z upływem czasu leczenia.
Najczęstszym obserwowanym działaniem niepożądanym leku Neupogen było występowanie bólów kostno-mięśniowych.

Inne działania niepożądane obejmują powiększenie śledziony, które w niektórych przypadkach może narastać, oraz trombocytopenię. U mniejszej niż 10% liczby chorych wkrótce po rozpoczęciu stosowania preparatu Neupogen obserwowano ból głowy i biegunkę. Niedokrwistość i krwawienie z nosa obserwowano z podobną częstością, lecz jedynie przy przedłużonym stosowaniu leku Neupogen.

Obserwowano przejściowe podwyższenie stężenia kwasu moczowego, aktywności dehydrogenazy mleczanowej i fosfatazy alkalicznej w surowicy, bez towarzyszących objawów klinicznych.

Objawy niepożądane prawdopodobnie związane ze stosowaniem preparatu Neupogen, obserwowane u mniej niż 2 % chorych na ciężką przewlekłą neutropenię, obejmują reakcję w miejscu wkłucia, ból głowy, powiększenie wątroby, bóle stawów, wyłysienie, osteoporozę
i wysypkę.

Podczas przedłużonego stosowania leku Neupogen u 2% chorych z ciężką przewlekłą neutropenią obserwowano zapalenie naczyń krwionośnych skóry. W bardzo rzadkich przypadkach obserwowano białkomocz lub krwiomocz.

Trwałość
Nie należy stosować leku po upływie daty ważności (EXP) podanej na opakowaniu.

Informacje dodatkowe
Niezgodności
Nie należy rozcieńczać preparatu Neupogen w roztworach soli.
Zgodność rozcieńczonego leku Neupogen z tworzywami sztucznymi - patrz: "Instrukcja rozcieńczania".

Warunki przechowywania
Neupogen należy przechowywać w lodówce w temperaturze od +2°C do 8°C. Przypadkowa ekspozycja na temperaturę zamarzania nie zmniejsza trwałości preparatu Neupogen.
Nie należy przygotowywać rozcieńczonego roztworu preparatu Neupogen wcześniej niż
24 godziny przed wstrzyknięciem, roztwór taki należy przechowywać również w lodówce w temperaturze od +2°C do +8°C.
Fiolki z preparatem Neupogen przeznaczone są do użytku jednorazowego.

Lek przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci!

Opakowania:
Fiolki zawierające 1,0 ml (30 mln j.m.) roztworu do wstrzyknięć 5 sztuk
Fiolki zawierające 1,6 ml (48 mln j.m.) roztworu do wstrzyknięć 5 sztuk
Ampułkostrzykawka zawierająca 30 mln j.m. w 1 ml 1 szt.
Ampułkostrzykawka zawierająca 48 mln j.m. w 1,6 ml 1 szt.
Ampułkostrzykawka zawierająca 30 mln j.m. w 0,5 ml 1 lub 5 szt.
Ampułkostrzykawka zawierająca 48 mln j.m. w 0,5 ml 1 lub 5 szt.

Wytwórca: F. Hoffmann-La Roche Ltd., Grenzacherstrasse 124, Bazylea, Szwajcaria

Numery świadectw rejestracji: R/3122, 8305, 8306.