Witamy w
serwisie
ALEXA
Artykuły
www.leukemia.prv.pl
0609 022 286
jjanos@poczta.onet.pl
Witamy w
dziale artykuły.
Zamieszczamy tutaj publikacje na tematy hematologiczne i onkologiczne
XELODA
Xeloda® (kapecytabina) zarejestrowana w Polsce we wskazaniu rak piersi
W grudniu 2002 r. rozszerzono wskazania do stosowania preparatu Xeloda® (kapecytabina) o leczenie rozsianego raka piersi.
Rejestracja objęła 2 wskazania:
monoterapia pacjentek chorych na miejscowo zaawansowanego lub uogólnionego raka piersi po niepowodzeniu leczenia taksanami i schematami zawierającym antracykliny lub u pacjentek, u których dalsze leczenie antracyklinami jest przeciwwskazane
w skojarzeniu z docetakselem w leczeniu pacjentek chorych na zaawansowanego raka piersi lub raka piersi w stadium uogólnienia po niepowodzeniu leczenia cytotoksycznego. Przebyte leczenie cytotoksyczne powinno zawierać preparaty
antracyklinowe.
Xeloda® (kapecytabina) w monoterapii1
Chore uprzednio intensywnie leczone z powodu rozsianego raka piersi stanowią szczególny problem, ponieważ choroba przebiega u nich z nasilonymi objawami a możliwości chemioterapii są wyczerpane.3
Dlatego też możliwość doustnego podawania preparatu Xeloda w tej grupie chorych wydaje się optymalną opcją leczenia ze względu na aktywność leku, dobrą tolerancję oraz nie obciążającą chorych drogę podania.
Rejestrację leku Xeloda we wskazaniu rozsiany rak piersi oparto na wynikach dużego, jednoramiennego, wieloośrodkowego badania klinicznego II fazy przeprowadzonego w grupie 163 chorych z zaawansowaną miejscowo lub rozsianą chorobą nowotworową. U tych chorych wyczerpano możliwości standardowego leczenia, a do progresji choroby doszło w czasie wcześniejszego leczenia zawierającego antracykliny i paklitaksel oraz 5-FU. Badanie prowadzono w 24 ośrodkach w Stanach Zjednoczonych.
Xeloda była podawana doustnie, w dawce 1250 mg/m2, dwa razy na dobę, przez 14 dni, z 7-dniowym okresem przerwy. Schemat ten powtarzano w 3-tygodniowych cyklach. Pacjentki mogły kontynuować leczenie do czasu progresji choroby lub wystąpienia objawów ubocznych niemożliwych do tolerowania.
Odsetek odpowiedzi na leczenie wynosił 20%. W wybranej retrospektywnie grupie opornej na wcześniejsze leczenie doksorubicyną i
paklitakselem, odsetek odpowiedzi wyniósł 29%. Wyniki te podkreślają wysoką aktywność przeciwnowotworową leku Xeloda u chorych opornych na taksany, dla których do tej pory nie było innego uznanego leczenia.
Mediana przeżycia wynosiła dla całej populacji objętej badaniem 12,8 miesiąca. Różniła się ona wyraźnie na korzyść od przeżycia podawanego w literaturze, gdzie mediana przeżycia chorych leczonych paklitakselem i docetakselem wyniosła odpowiednio 9,5 oraz 10,0-11,4 miesiąca.
Mediana czasu trwania odpowiedzi na leczenie preparatem Xeloda wynosiła 8,1 miesiąca.
Dodatkowo Xeloda powodowała zmniejszenie nasilenia objawów związanych z obecnością rozsianego raka piersi, przynosząc poprawę w zakresie nasilenia bólu i zapotrzebowania na leki przeciwbólowe.
Xeloda była dobrze tolerowana - objawy uboczne 3 i 4 stopnia występowały niezbyt często, rzadko dochodziło także do supresji szpiku kostnego.
Leczenie skojarzone Xeloda/docetaksel2
Badanie leczenia skojarzonego preparatem Xeloda z docetakselem prowadzono w grupie 511 chorych, u których doszło do progresji choroby pomimo wcześniejszego podawania antracyklin. Chore randomizowano do 2 grup, w których stosowano 3-tygodniowe cykle leczenia: skojarzenie Xeloda/docetaksel lub docetaksel w monoterapii.
Schemat dawkowania w leczeniu skojarzonym Xeloda/docetaksel:
Xeloda w dawce 1250 mg/m2 podawana od pierwszego dnia, dwa razy na dobę, w dniach 1-14, w skojarzeniu z docetakselem w dawce 75 mg/ m2, cykl powtarzany co 21 dni
docetaksel w dawce 100 mg/ m2, podawany pierwszego dnia, cykl powtarzany co 21 dni
Leczenie skojarzone Xeloda/docetaksel powodowało:
zwiększenie odsetka odpowiedzi do 42% w porównaniu z 30% w monoterapii docetakselem (p=0,006)
wydłużenie czasu do progresji choroby z 4,2 miesiąca do 6,1 miesiąca (p=0,0001)
zmniejszenie ryzyka progresji choroby o 35%
wydłużenie mediany przeżyć całkowitych o 3 miesiące (14,5 vs. 11,5 miesięcy)
zmniejszenie ryzyka zgonu o 23%
U chorych poddanych skojarzonemu leczeniu występowało więcej objawów ubocznych ze strony przewodu pokarmowego i skóry, natomiast u chorych leczonych docetakselem w monoterapii częściej obserwowano gorączkę neutropeniczną, bóle mięśniowe, bóle stawowe oraz gorączkę, spowodowane wyższą w tej grupie dawką docetakselu, w porównaniu z chorymi otrzymującymi leczenie skojarzone.
Objawy 4 stopnia rzadziej występowały u chorych poddanych skojarzonemu leczeniu, w porównaniu z chorymi leczonymi monoterapią (odpowiednio 25% w porównaniu z 31%), co było związane z większą częstością gorączki neutropenicznej w ramieniu monoterapii
docetakselem. Było to też najczęstszą przyczyną hospitalizacji.
Ocena farmakoekonomiczna leczenia skojarzonego Xeloda/docetaksel wskazuje na to, że jest ono wysoce korzystne kosztowo, z ocenianym kosztem około 4.500 USD za uzyskany rok życia.7
Jest to bardzo korzystny wynik w porównaniu z innymi lekami przedłużającymi życie w raku piersi.
Opisane powyżej badanie wykazało, że dalsza poprawa skuteczności leczenia, w tym istotne wydłużenie mediany przeżycia średnio o 3 miesiące jest obecnie możliwa dzięki dodaniu preparatu Xeloda do docetakselu. Jest to pierwsze badanie, w którym wykazano istotne wydłużenie przeżycia chorych z rozsianym rakiem piersi leczonych uprzednio antracyklinami na skutek skojarzonej chemioterapii, w porównaniu ze standardową monoterapią cytotoksyczną.
Stosowanie preparatu Xeloda pozwala także na ograniczenie wykorzystania zasobów medycznych poprzez:
zmniejszenie liczby wizyt/hospitalizacji koniecznych do podania leku
ograniczenie dni hospitalizacji z powodu działań niepożądanych
zmniejszenie zaangażowania czasu personelu lekarskiego i pielęgniarskiego
Umożliwia także utrzymanie aktywności chorych czynnych zawodowo lub społecznie.
Rak piersi jest pierwszym pod względem częstości występowania nowotworem u kobiet w Polsce. Co roku występuje w Polsce ok. 11000 nowych zachorowań. Rozsiew nowotworu dotyczy ok. 4500 chorych. Jedyną metodą przedłużenia przeżycia, zahamowania postępu choroby oraz poprawy jakości życia chorych jest chemioterapia.
Piśmiennictwo:
Blum JL. et al. J Clin Oncol 1999; 17:485-93.
O'Shaughnessy J i wsp. JCO, Vol.20, Nr 12, 2002, 2812-1923.
O'Shaughnessy J. EJC 38, 2002, 10-14.
Payne SA, Soc Sci Med 1992, Vol 35, Nr 12, 1505- 1509
Cunningham D, Coleman R Cancer Treatment Reviews 2001; 27:211-220.
Liu G. et al. JCO 1997, Vol. 15, Nr 1
O'Shaughnessy J i wsp. Breast Cancer Res Treat 2001;69-252
